Müşrik kelimesi dilimize Arapçadan gelmiş bir kelimedir ve “tanrıya şirk koşan, çoktanrıcı, tanrıya ortak koşan” anlamlarına gelir, bir din terimidir. Şirk ise “tanrıya ortak kabul etme, eş koşma” demektir.
Kelimenin kökeni esasen “tanrıya şirk koşma, ortak etme” anlamına gelen Arapça “işrak” kelimesidir. Haliyle müşrik de işrak yapandır yani tanrının birliğini kabul etmeyen, tanrıdan başka kavram, obje ya da kişiye tapan ve bu nesnelere tanrıya özgü özellikler yükleyen yani tanrıya ortak koşan kimsedir.

Müşrikler tanrının varlığını inkar etmezler ancak ondan başka ilah olduğunu düşünürler ve bu ilahlara da taparlar. Bu ilahlar onların gözünde tanrıya eştir, denktir. Şirk koşmak küfür ile aynı anlama gelmese de şirk koşmak bir tür küfür olarak kabul edilebilir, dolayısıyla müşrikler aynı zamanda kafirdir.

Müşriklere örnek vermek gerekirse Mecusilik verilebilir, zira Mecusiler iki tanrıya taparlar. Onların inandığı iki kavram vardır; Yezdan onlar için iyilikleri yaratır, Ehrimen ise kötülükleri yaratır. Bu da şirk koşmak olduğundan Mecusiler müşriktir diyebiliriz. Aynı şekilde putperestler de müşriktir.

Müşrik kavramı Kuran’da da geçer: “De ki: "O, gökleri ve yeri yaratırken ve O, (hep) besleyen (hiç) beslenmezken, ben Allah'tan başkasını mı veli edineceğim?" De ki: "Bana gerçekten Müslüman olanların ilki olmam emredildi ve: Sakın müşriklerden olma." (denildi.) (En'am Suresi, 14)”