Sabahların sessizliğinden nefret ediyorum. Hiç huzurlu değil bana kalırsa. Anatomin sana çeşitli hormanlar salgılatırken, " uyanık ol oğlum şuurun yerinde değil, av olma " diye gaza getirirken, bahçeye konan serçelerin cıvıltılarını dinlemek huzur getirmiyor. Serçelerin hiçbir günahı yok. Onlar dünyanın en muhteşem ve masum canlıları. Modern insanlar olarak bizleri hipnotize edip açık av konumuna düşürmek için gelişmiş canlılar. Lanet olsun serçeler size. Bu kadar güzel ve muhteşem olmak zorunda mısınız ? Yada ben bu kadar paranoyak ve deli olmak zorunda mıyım ? Neyse.