Büyük Taarruz’dan evveldi. O zamanlar beni sık sık yanlarında gezdirirlerdi. Bir gün hocalar ve askeri erkan çadırında toplandık. Tabii sureti mahsusa da davetli olarak… Hepimiz yerlerimizi aldıktan sonra şu suali sordular:

- Şer’i şerif (İslam dini hukuku) üzerine verilen fetvalarda tarik (yol) bir midir?..

Biz kumandanlara, kumandanlar bize bakıştık.

Mustafa Kemal, sualini daha basitleştirdi:

- Yani dinin en büyük mümessili, bir dini mesele hakkında iki türlü fetva verebilir mi?

Evvela kumandanlar cevap verdiler:

- Hayır…

Biz cevap verdik:

- Hayır…

O zaman hepimizin yüzüne baktı ve gayet sakin olarak:

- Nasıl oluyor da İstanbul’da İstanbul Hükümeti’nin Şeyhülislamı benimle hepinizin idamına fetva veriyor da, Anadolu’daki din mümessili aksini iddia ve ispat ediyor.

Hepimiz susuyorduk. Mustafa Kemal son sözü söyledi:

- Din ile dünya işlerini ayırmalıyız…

Alıntı