Çok eskilerdendi...
Adı Yasemendi...
Benim mor menekşem, sümbülüm, geleceğe bağlayan umudumdu... Daha çocuktuk, lakin yükümüz ağırdı... Eğitimle bağım ilkokul 5. Sınıfta koptu, Amacım çalışıp yasemen ve Erkanı oradan kurtarmaktı...
Geride bıraktıklarımın bilinciyle istanbul sokaklarında yükselmeye başladım...

Döndüğümde...
Yasemen intihar etmiş , erkan ise izini süremeyeceğim bir aileye evlatlık verilmişti...

Hayatımda tutunduğum iki dalım vardı...
Onlarda kırılmıştı...
Ogün merhametide, duygularımıda rafa kaldırmıştım....

Yıllar oldu, hala Kalbimde yeşerttiğim yasemenim var...
Herkesten ırak...





Bilgi - İnanç - Eylem