Herkez gibi gülmeyi isterdim herşeyden önce,
Kahkahalara boğulmayı..
Bazen susmayı istediğim gibi isterdim konuşmayı.
Koşmayı, özlemeyi ve sevmeyi..
Başaramadığım şeyler kadar olsun isterdim başardıklarımda.
Kırdıklarım kadar olsun isterdim sevindirdiklerim..
Ve hüznüm kadar olsaydı keşke sevinçlerim..
Doğru yapamadıklarımla üzülmeyi değil,
Yapabildiklerimle gülmeyi,
Tebessümlerimi dağıtabilmeyi isterdim.
Herşeyden önce seni isterdim..
Yanımda olmanı, başın göğsümde..
Gözün gözümde, elin avuçlarımın içinde..
Hayal kurduklarımın gerçek olmasını isterdim.
Bazen çok istediğim gibi geçmişe dönmeyi,
Lekelerimi teker teker silmeyi isterdim.
Her gece yattığımda yatağıma,
Keşiflerimin gerçeklere,
Gerçeklerimin yanımda olmasını isterdim..
Oysa hiç birini yapamadığımı görüp üzülmeyi değil de,
Biraz gayret edip, inanıp yapmayı isterdim.
Sadece istemekle kalıyorum her defasında..
Her gecenin sabahında, bir kez olsun;
Yüzümde tebessümlerle kalkmayı isterdim..
Kahrolmayı, boğulmayı, ölmeyi istemeyi değil,
Yaşam dolu bir ben isterdim;
Aynaya baktığımda gördüğümden..
En çok seni isterdim ben herşeyden önce,
Seni hiç kırmamayı mesela,
Üzmemeyi ve sadece mutlu edebilmeyi..
Mesela geçmişi unutmayı isterdim,
Onları hiç yaşamamayı, olmamış gibi kabullenmeyi..
Geçmişimin beni batırmamasını isterdim,
Senin gibi bir temiz geçmişe sahip olmayı..
En çok seni isterdim ben...
Ve benim seni nasıl istiyorsam,
Seninde beni öyle istemeni..
Bazen, istediklerimin bitmesinide isterdim.
Herşeyin son bulmasını..
Herşeyden önce seni isterdim ben..
Seninle ölmeyi, sabahları ilk seni görmeyi..
Bu evin boş bütün kısımlarını seninle paylaşmayı..
Yapamadğım onca şeyi seninle yapmayı..
Yaşayamadığım onca sevinci seninle paylaşmayı..
Uzun zamandır gülmeyen bu gözleri,
Seninle güldürmek isterdim..
Coşkun Küçük