Şimdi sana, bugün bu acı çok farklı desem.
Yada, gözlerim acıyor ağlamaktan..
Hangisi mutlu eder seni,
Hangisi üzer, bilmiyorum.
Elimde sadece bir kalem var.
Önüme, seni kaçıncıya yazdığımı bilmediğim bir defter.
Öyle dolu ki senle..
Ve ben öyle çaresizim ki..

Şimdi sana, yokluğun nefes aldırmıyor desem.
Yada, beni boğan eller 'Sensizlik'...
Hangisi mutlu eder seni,
Hangisi üzer, bilmiyorum.
Nasıl akıyor göz yaşlarım delirmişcesine.
Öyle çoğalmışlar, çağlıyor pınarlarına..
Biliyorum sen anlamayacaksın.
Ve ben susacağım..

Şimdi sana nasıl anlatsam,
Yada bu şiiri nasıl uyarlasam...
Bilmiyorum..
Bu ev senle dolu,
Kaçacak yer bulamıyorum.
Bazen kendimi duyamıyorum,
Uyuyamıyorum.
Düşünemiyorum.
Ve en son geliyor, ölmeyi istiyorum...

Şimdi sana, bugün sana aşık oluşum desem.
Ve sen yoksun yanımda..
Hangisi mutlu eder seni,
Hangisi üzer, bilmiyorum..
Öyle çok ki bu acı.
Öyle yakıyor, kavuruyor.
Öyle acıtıyor ki.
Ellerim titriyor.
Göz yaşlarım bitmiyor.
Hıçkırıklarım çoğalıyor.
'Oğlum neyin var?' diye kapıya vuruyor babam!
Cevap veremiyorum ağlamaktan.
Sensizlik beni bitiriyor,
Bunu görüyorsun.
Susuyorsun.
Allah kahretsin!

Şimdi sana, bu haldeyim desem.
Yada, sensizliğin eserini göstersem..
Hangisi mutlu eder seni,
Hangisi üzer, bilmiyorum.
Seni üzmeyi istemiyorum ama,
Bende seni mutlu edecek birşey göremiyorum..
Coşkun Küçük