Kayışa dönen, sivrilen her duygum yerini kendisiyle barışık, hayata yanaşık, öylesine bitivermiş bir ot gibi, kendiliğinden nefes alır bir şeye bıraktı.

Hemen. Hiç beklemeden... Ve böylece daha da ortalığa saçıldı neyi, ne kadar, nasıl da zorladığımız..

Her şeyin yaşamak içgüdüsü ve onu kamçılayan hayallerle oldurulabileceğine inanıyorum artık.
Bir dükkan sanki, bir sürü güzel insan...

"Bir sonraki şarkı bana gelsin" dediğimde bir sonraki şarkının hayatın en sevdiğim yerinden gelişi.
Şimdi cümlelerimi birbirinden koparan, kelimelerimi hizasından çıkaran bir heyecan yine kalbimin sağlamasını yapıyor işte...

Nasıl da derinden ve aniden tanıştık, bak..
İnsan edinmek, gülüşlerce..