Seni seviyorum yazamıyorum bazen sürekli profiline bakıyorum o tatlı gülümsemeni izliyorum. Eski günleri hatırlıyorum karşılıklı seviyorduk biz birbirimizi heyecan vardı, seni seviyorum deyince bende deyişini özledim. O ilk görüşte ki sarılmamızı özledim, kalbimi durduşunu özledim, o tatlı yüzünü izlemeyi senin bana bakışını özledim. Şimdi oturdum senin çevrimiçi oluşunu izler oldum, ona aşkım deyişini duydum onunla gülmeni hissettim. Ama ne var biliyor musun ben yine seni beklerim, seni yine severim sevgim azalmaz belki daha çok bağlanırım, aptal de bana senin için her gün ağlıyorum, hala o bizim fotoğrafımız duruyor bakıyorum boynuma yaslanışını hissetmeye çalışıyorum olmuyor hala hırkamı kokluyorum belki kokunu hatırlarım diye olmuyor. Unutmaya çalışamam seni, seni seviyorum belki aşktır bilmiyorum sen başkasını severken benim bu halde olmam. Bana buluşunca demiştin ikinizi de seviyorum, ne yapmam gerektiğini bilmiyorum dedin. Kalbinin sesini dinle dedim. Sesi çıkmıyor demiştin, sana iyi dinle biri vardır dedim. Varmış onu seçtin diyemedim orda seni seviyorum beni seç diyemedim bencil biri olamadım. Boğazımda düğümlendi yutkunamadım.