Vücudumuzda özellikle ellerimizde ve ayaklarımızda karıncalanma ve uyuşma hissi yaşamak yaygın bir durumdur. Sanki ellerimize yada ayaklarımıza birşeyler batırıyorlar ya da üzerinde birşeyler gezinitor gibi hissederiz. Zaman zaman bu hisler acı veren boyutta bile olabiliyor.

Peki yaşanan bu karıncalanma ve uyuşma hissinin neden kaynaklandığını hiç merak ettiniz mi? Bilimde bilgiyi inceleyelim.

Yaşadığımız bu değişik hisler neden kaynaklanır?
İlk nedeni vücudumuzun dolaşım sisteminde sorun olmasından dolayı kaynaklı olduğudur. Parestezi olarak adlandırılan bu hisler vücudumuzun her yerinde meydana gelebilir. Özellikle en belirgin noktaları kollarımız, ayaklarımız, bacaklarımız ve ellerimizdir.

Kaynaklanma sebebi merkezi ve çevresel sinir sistemlerinin baskıya maruz kalmasından dolayı oluşur. Basit bir ifade ile bu sinir uçlarının üzerine genellikle aktif olarak kullandığımız uzuvlarda herhangi bir ters baskı uygulanması sonucu gerçekleşir. (Kolumuzun üzerine yattığımızda, uyandığımızda hissettiğimiz uyuşma gibi.)

Karıncalanma ve uyuşma hisleri arasında en çok karşılaşılan norolojik problemler; diyabetik nöropati, alkol bağımlılığı, beyin tümörleri, multipl skleroz (MS) hastalığı, ensefalit, transvers miyelit ve inme şeklinde sıralanabilir. Tüm bu rahatsızlıklar vücudun belirli bölümlerinde sinir hasarına neden olur ve bunun sonucunda karıncalanma, uyuşukluk, iğne batması ve yanma gibi problemler meydana gelir.

Karıncalanma ve uyuşma hissinin nedenleri 1930 yılında Oxford Üniversitesi’nde yapılan bir deney sonucunda keşfedildi.
1930 yılında yapılan deneyler bu hislerin neden kaynaklandığını anlamamızı sağladı. Yapılan deneylerde bir uzvu uyuşturmak için damara biraz basınç uygulamak yetiyordu.

Bir-iki dakikalık basınç uygulandıktan sonra üç-dört dakika kadar karıncalanma hissi oluyor, denekler bunu “sodalı su hissi” ya da “tenin içinde karıncaların yürümesi” gibi ifadelerle tanımlıyordu. 10 dakika kadar sonra başlayan ikinci aşamadaki his ise “kadifemsi uyuşukluk” olarak tarif ediliyordu.

Basınç ortadan kalktığında üçüncü aşama başlıyor, buna “serbest bırakma iğnelenmesi” deniyordu. İşte asıl iğne batması hissi bu aşamada meydana geliyor. İğne batması hissi ilk iki aşamadan daha fazla acı veriyor, bu sürece eşlik eden duygular ise “merak ve ilgi” şeklinde tanımlanıyor. Duyulan bu acının fiziksel bir acı olması ve yavaş yavaş geçmesine karşın insanlar tam olarak ne zaman bu hislerin geçtiğini tam olarak bilemiyor.

Bilimsel açıklaması bu şekilde olan karıncalanma ve uyuşma hislerinin deneklerin vermiş olduğu cevaplar üzerine litaretüre girdiğini artık biliyoruz.