Ölümün saati yok.
Yanınızdaki kişiye değer verin; kırmayın onu.
Durup, durup sevdiğinizi söyleyin, özel hissettirin.
En ufak bir şeyde bitti demeyin, ağlatmayın, üzmeyin.
Neden mi? Çünkü ölümün saati yok.

Belki son görüşünüzdür, belki de son sarılmanızdır.
Belki de saatler sonra ona değil de, artık toprağına dokunacaksınız, onu değil de toprağını öpeceksiniz.
Sevdiklerinizin değerini kaybettikten sonra değil, şuan bilin.
Toprak aldığında geri vermez.
Çünkü ölümün saati yok.