Üzerimizdeki, yüreğimizdeki sis dağılır gibi.

Bu yağmura meyleden grisi maviliğin, yıkamaya hazırlanır gibi kara kara parçalarımızı.
Biz. Hepimiz...

Temizlenmeye nicedir hazırlanıyoruz, gülümseme denemeleri yapıyoruz birbirimizin gözlerinden aynalar edinip...
Özlemlerimizi ahlarla değil de baharlanan dizelerle kaldırmayı özlüyoruz.

Hasretli bekleyişlerine olan umudun bunca törpülenmişken, yeniden kapının çalmak üzere olduğunu, ve hatta güneşin ayak izlerinin kapı aralığından göründüğünü hissedince..;
ne yaparsın ki?
Ne yapardın?

Bir şeyleri en baştan öğrenmeye en hevesli olduğumuz yerde,

Kalabalığız, çok kalabalığız, çok biriz...

İki gündür çok güzel uyanıyoruz...