Bilinmezin içinde gittiğini sanıyorsun.

Anlamaya, doğruyu yapmaya çalışıyorsun.

Doğruyu yapmadığını sanıp üzülüyorsun.

Yanlış anlaşılmak seni çok korkutuyor.

Bu korkuyu yenmek gerektiğini düşünüyor ancak üstünü örtüyorsun.

Aslında yanlış anlaşılacak bir şey yapmıyorsun.

Yaptığın şey o anki doğrun.

Bırak korkularını, önemli olan senin niyetin, senin duygun.

Başkasının duygusundan sen sorumlu değilsin.

Onun ne algısını, ne de duygusunu değiştirebilirsin.

İç sesine uygun yaşarsan kendi yolunda ilerler, yanlış ya da doğrunun önemsiz olduğunu anlarsın.

Sen, senin sana öğrettiğinden mesulsün;

Bir başkasınınkinden değil..