Kendinden öyle vazgeçmiş ki, "Yanında olmak istiyorum ama bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum, hani sarılsam ve sadece sussam, yanına gelmek istiyorum.." dediğim zaman eski kendisi olsa 15 dakikaya yurdun önünde olurum derdi.
Bugün, zahmet etme dedi. 2-3 dakika sonra çok istiyorsan ben geleyim yazmış. Hastasın diye kıyamadım, ben geleyim dedim ama interneti kapalı.
Sanırım yola çıktı ama dışarda şu an trafik var. Malum şu an maç var. Başlamak üzere.
Bende eski fanatiklikten eser kalmadı.

Bu arada mevcut durumu anneme ve oda arkadaşlarıma anlatınca, olurumuzun kalmadığını söylüyorlar. Ben tek damla gözyaşı dökmüyorum. Sadece, kendimi bir gün tamamen gidişine hazırlıyor gibiyim. Kolum kanadım kırılmış, uçamıyorum. Belki çok mutsuzum ama bunun farkında değilmiş gibi geçirdim son 2 günü.

Yine tek damla gözyaşı dökemiyorum. Ve biliyorum ağladığım zaman sarılacak biri olmayacak. Çünkü "Suç ortağım ve kanksı" engelledim. Suç ortağımın omzunda ağladığımı duyduğu andan beri çok kızdı o ama, neyse.. Zaten gitti o.

Diyorum ya, sarılacak kimsem yok. Alkol alabileceğim birkaç dostum var..
Onlarla da görüşmek içimden gelmiyor.


Ben sana bundan sonra olacakları diyeyim günlük. Bilmiyorum. İlk defa kestiremiyorum.
Bugünlere geleceğim aklımın ucundan geçmiyordu. Aç, soğukta ve kmlerce yol yürürken vs onlardan daha kötüsü olacağı hiç aklıma gelmezdi.
Sanırım bu defa sahiden gidecek. Ama evvela benden gidiyor. Ve ben neden bana sığınmadığını anlayamıyorum. Son terk edişim çok yıprattı belki bizi.

Ben son buluşmada, veda eder gibi omzunda ağlamıştım. Kokusunu çekmiştim içime. Şimdi bir gözüm hediye ettiği boyunlukta. İkimizin kokusu var onda.
Ve ikimizin de hiç çıkarmadığı, benim hediye ettiğim bileklikler.
Bunlar birarada tutar mı bizi?

Bana nefes kadar yakınken, kutuplar kadar uzak olan O, kmlerce uzak olduğunda bana yakın mı olacak?

Hatay'a beraber gidebilecek, kardeşlerimle beraber gezebilecek miyiz?
Annemle tanıştırabilecek miyim? Bu ihtimaller birer birer ölüyor.

Ve ben hiçbirşey yapamıyorum. Aslında yapmıyorum da. Çok çaba harcadım günlük.
Ben bu sevdaya gebe kaldığımda yüreğimde, kendim öldüm ama sevdamı yaşattım.
Bize zarar veren bazı yanlışlarım oldu belki ama ben fedakar bir yarendim. Sabırla ve sebatla sevdim onu.

Hak ediyor muyduk bu bitiş sürecini bilmiyorum.
Yeniden, tek dostum sensin çünkü tek bir yorumda bulunmuyorsun başkaları gibi.

Başkaları hep olumsuz diyor.
Belki de.. Ben olumlu şeyler duymak istiyorum ama biz kan kaybederken,
başka insanlar iyileşiyor diyemezdi ya..

Şimdi aramalıyım onu.. Ve eğer geldiyse, onu son görmelerimin tadını çıkarmalıyım.
Kimbilir belki ağlarım.