Bizde "kelep olmak" diye bir deyimsi söz öbeği var. Manası, "yılan gibi kıvrılmak, düğümlenmek" olarak kullanılıyor.
Neyse 5 dakika evvel kelep oldum. Elimden tutanım olacak insan bana bir çıkış yolu bile göstermedi üstelik.

Maddi açıdan aşırı derecede çıkmaza girdim. Hayır zaten parasız nasıl yaşanır, öğrenmiştim. Ne diye daha fazla zorluyor hayat bilmiyorum. Çok yoruldum. Hayatımdaki insan yükümü hafifletmek yerine, çoğu kez kendi de bana yük oluyor. Ha hakkını yiyemem, bazen de bana çok desteği oluyor. Ama ayın 1.5 haftasına tekabül ediyor bu. Geri kalanında, sürünmekle meşgulüm.

Bazı şeylere mecbur kalıyorum. Ve kimse aklına o ihtimalleri bile getirmiyor.
Yaşamak için çok fazla neden bulamazken, ölmek için sürüsüyle neden bulabiliyorum.
Şu anda, çok moralsizim günlük.

Yoruldum. Ama benden bu kadar deme lüksüm yok işte.