Herşey ya hep ya hiç mi olmalı, bu mudur doğrusu.!!

Veya orta karar yaşamlar, orta karar mutluluklar yetmeli midir insana!!!

Orta karar sevmeler, orta karar dostluklar ve orta karar beklentilerle mutluluk gelir mi gerçekten.!!

Hayata ucundan ilişik yaşayarak belki daha emin yaşanabilir ama, bütün gücünü vermedikten sonra her ne işe kalkıştınsa, ruhu doyar mı insanın.!!!!

Tatmin olur mu yaşadığından!!



Ben orta yollu yaşayamıyorum.

Ben kavgaya tüm kaslarıyla dalan insanlardanım ve öyle insanları seviyorum.



Tüm samimiyeti ve tüm gücüyle sarılan amacına…

Tüm ruhu ve tüm yüreğiyle sarılan sevdiğine…

Belki yenen, belki yenilen…

Ama yaşamda kendi olup, kendi