Gecenin bir yarısında sen,
Öbür yarısında ben,
Ortamızda sere serpe yalnızlık.
Anadan üryan,
Ay, rakı şişesinde yarım,
Doldukça bardağa,
İçer ağlarım.

Eski zamanlardan kalma bir şarkı,
Musallat oluyor sus pus dilime,
Tıka basa doluyor kulaklarım,
Sessizliğin dalını kırıyorum,
Karanlığın en kalın gövdesinden.

Gök kubbeye asılmış kirpiklerim.
Sabahı çekiyorum olta ipine,
Ki kavuşmak,
Yıldız uzaklığında.

Sonra toy bir sancı doğar içime,
Körpecik,
İçim ateşlenir,
Nevruz ateşi kadar gür,
Ve bir o kadar özgür,
Yanmak ne güzel kendi alevinde,
Tutuşmak ne güzel,
Sebebi sensen.

Serkan Uçar