Kalp ile hareket edince, işte insan manzaraya kapılıyor. Eskiden ümramiye çöplüğü vardı. Orada yaşayanlar için manzara idi orası adeta, ama öyle miydi. Ama ne yapsın, evleri orada . Ama sonra orası bir patladı, ne ev kaldı, ne de manzara ). Hayatta böyle işte. Kalp ile değil de mantık ile düşününce, aslında ne kadar aptal olduğumuzu görüyoruz. Hayata bir kere geldik, gittiğimiz yok uçurumsa, manzaranın ne önemi var ki . Bir kez o manzarayı görmek için hayatımızı heba etmek yerine, sonsuz bir manzara için o yoldan dönmek zor olmasa gerek. Kusura bakmayın, kafanızı şişirdi isem . Bu aralar fazlaca doluyum da .