Sanırım sabır denen durum burada devreye giriyor.
İyiyim diye fazla havaya girdim sanırım.
İyi değilmişim.
Ağlayacağım aklıma gelmezdi,
Ama ağrıdan falan değil ona katlanabiliyorum.
Ruhen iyi değilim...
Kendim seçtim böyle olmasını !
O çok sevdiğim dediğim insanlar bir yalandan ibaret olmasaydı, sanırım en çok onların desteğine moraline ihtiyaç duyardım.
Ama istemiyorum varlıklarını...
Kimse bilmiyor şimdilik. En yakın dostum hariç...
Onun varlığı hep kurtarıcı olmuştur.
Bu akşam bile bu ruh halinden kurtardı beni.
Bir de hapşıramamak öldürüyor beni çıldırma noktası bu olsa gerek...
~~~