Yaşamak...

Pişmanlıklar arasından,
Umutların açtığı,
Bir çiçektir yaşamak...

Öyle bir şey ki;
Fırtınalar çıksa bile,
Dağıtsa seni can evinden,
Yıkılsa tüm hayallerin,
Tükensen...
Nefes almak için bile mecalin kalmasa,
Düşsen...
Ve düştüğün o yer var ya,
İşte orası yaşamak;
Yaşamın başladığı,
Yeniden ayağa kalktığın yer...

İşte orada,
Korkular kifayetsiz,
Kaybetmek hükümsüz,
Yalnızlık anlamsız,
Her şey boş,
Ve hayat kısa...

Değer mi?
Hayata küsmeye,
Umutları yitirmeye,
Hayalleri gömmeye,
Yaşamak deniz gibi,
Boğulmadan öğrenemezsin yüzmeyi...

Z.H. / 30.05.2019