Çaçaron, çok konuşan hiç susmayan geveze kişilere verilen addır.

Köken itibariyle İtalyanca olan çaçaron; çenesi düşük gereksiz yere konuşan, çevresindeki insanları gevezeliğiyle bıktıran kimselere denir.

İtalya'nın en önemli hatipleriden olan Çiçero (MÖ 106-43), tarihte iyi konuşmanın ya da hitabet sanatının yaratıcısıdır. Öyle ki, Çiçero konuştuğunda ikna edemeyeceği kimse olmuyordu.

ÇENESİ DÜŞÜK
Çaçaron da Çiçero'nun hitabet yeteneğinden üretilerek, günümüze kadar ulaşabilmiştir. Çağımızda her ne kadar bu sözcüğün kullanılması rafa kaldırılmış olsa da onun yerine geveze, çenesi düşük tabirleri kullanılır.

DEMAGOG
Bu tür kişiler anlattıklarını karşısındakilere daha net biçimde aktarmak için türlü söz cambazlıklarına başvururlar. Buradaki temel amaç, konuştuğu kişiyi sözleriyle, hitabetiyle susturmaktır. Çaçaronlar haklılıklarını ispat etmek için hiç susmadan konuşurlar. Bunlara latincede demagog denir.

EŞ DEĞER SÖZCÜKLER
Çaçaronla günümüzde eş değer anlamda kullanılan başka kelimeler de vardır. Bunları; çelçene, çenesi kuvvetli, çenebaz, bizlah, lakırdı ebesi, boşboğaz, çeneli olarak sayabiliriz.