Meditasyona başladığımdan beri istemediğim düşünceleri yargılamadan, incitmeden uzaklaştırmayı öğrendim. Gözlerimi kapatıp kendi kanımın akışını bile duyuyuyorum sanki.
Aşırıya kaçtığımı sanmıyorum. Bana çok faydası oluyor.
Bir kere çalıştıkça çalışasım geliyor. Tabi bunda en ufak bi dikkat dağınıklığı olunca 1 dk es verip nefese konsantre oluyorum.
Kahve molasına özel olan vardı o da muazzamdı.

Bugün sabah annem kapımı açtığında bile dağılmadı dikkatim.

Bu arada o kadar çok minik portakal yemişim ki dişlerim kamaşıyor. Ama suyu iyi geldi yüzüme. Yaman bir ekşisi var.

Bir de evde annem-Doğa ikilisinin arası bir iyi açılmış. Hayatımda ilk kez ikisini de haksız buluyor ve sanki bir roman gibi sadece okuyorum.
Kafamda kendi özgürlük düşüncelerim büyüyor ve endişe etmiyorum. Yeteri kadar etmiştim.

Umursamıyorum.
Ve bir ayrıntı; halam soyumuzu araştırmış amcamla. Genelkurmay arşivleri ışığında anlaşılan o ki bizim kökler Orta Asya'dan Anadolu'ya göçüp müslüman olan Türk boylarındanmış. Hatta isimleri arasında İslim, Fatma vs varmış.
Kürtlük, Araplık yokmuş.
Ayrımcı bir insan değilim. Ama buna sevindim.