Ahh be dost...
İyikimsin benim...
Öyle göstermelik olanlardan değil, her zaman en hissedenisin.
Sanki yine hissetmiş gibi en ihtiyacım olduğu anda halimi sorman...
Benim için çok değerli...
Doğum gününde yanında olamamamın üzüntüsü hala içimde.
Ama biliyorum beni anladığını ve bu içime biraz olsun su serpiyor.
Yüreğim tanıdık bir yüz görmeyi, tanıdık bir ses duymayı öyle çok özledi ki.
Sana, en çok sana ihtiyacım var. Şu ameliyat olayı elimi kolumu bağladı.
Hiç bir yere kıpırdayamıyorum. İstanbul da burnumda tütüyor ama en çok sizi özledim.
Biliyorum seninde bana ihtiyacın var bunu bilip yanında olamamak da çok üzüyor.
İnşallah 1 ay sonra bu hasrete son vericem.
Şimdilik anlatacakları biriktirmeye devam...
~~~