Seni sen yokken sevdim Bütün sevenler gibi değil; Bulutun seyrinde gözümün nurunda sevdim.. Seni sen küçükken sevdim.. Bir defa görmek için yıllarımı verdim. Aldığım nefes kokladığım çiçeğe benzettim Çayda sazan yakaladım ..seninle oturup yemek için. Birde is buldum sana ömür boyu bakmak için Seni sen küçükken sevdim. Bütün sevenler gibi değil... Aldığım. nefeste gözümün nurunda sevdim. Oyalı yazmanı burnundaki hızmanı sevdim. Bazen bir kir çiçeğine benzettim, Bazen bir ova gülüne.... Bazense bir hırçın taya benzettim Ne zamanlar harcadım sana yetişebilmek için Ne günler öldürdüm seni görmek için. Seni sen küçükken sevdim Seni sen yokken daha çok sevdim.. Asmalı bir bahçeniz vardı. Tastan örülü duvarın için de.. Ahşap iki gözlü birde fakir haneniz vardı.. Seni sakağım ağarmadan önce sevdim. Seni dimdik yürürken sevdim... İlçeler arası minibüs hep sizin oradan kalkardı. Sen binerken ben içerde olmak isterdim. Aksam hep dönüsünü beklerdim. İnenleri tek tek süzerdim.. Senli zamanı senli mevsimleri sevdim.. Çok zaman diz boyu kari yarıp İki gözlü evinizin yanında Seni bir tek defa görmek için Kalbimin atışına dahi müsaade etmedim.. Seni O zamanlarda sevdim Seni hep yüreğimde sevdim.. Seni bir kesme seker misali Bir Anadolu demli çayına atıp Tek nefeste içip yüreğimin rahatlığını sevdim.. Seni bu halimde de sevdim Tekerlekli bir sandalyede pilli bir kalple sevdim. Tek bacaklı altmış beş yasında da sevdim.. Seni Erzurum yaylasından dönen taze tereyağı misali Bir sabah kahvaltısında bir nefeste yiyilisini sevdim. Seni palandökende bir kar evinde sevdim Seni sen yokken sevdim.. Bütün sevenler gibi değil Bulutun seyrinde gözümün nurun da sevdim. Seni sen küçükken sevdim... Hemde seni çok,çok sevdim Hemde canımdan çok sevdim SENİ YÜREĞİME GÖMDÜM SENİ BAS UCUMA KOYDUM SENİ DAĞLARA SORDUM SENİ CANIM DAN ÇOK SEVDİM...