Polyanna da Kırılır!

Polyanna da bir gün kırılır elbet...
Neden mi?
Hep kendinden ödün verirsin,
Hep iyilik yaptığın için mutlu olmaya çalışırsın,
Hep başkalarının isteklerini, kendi isteklerinden önde tutarsın,
Hep sen dinlersin,
Hep sen alttan alırsın,
Hep sen paylaşır,
Hep sen fedakarlık yaparsın,
Herkese, her şeye; yetmeye, yetişmeye çalışırsın,
İyimserliğin dibine vurursun,
Kimseye toz konduramazsın kötü diye,
Özellikle sevdiklerine...
Kimseye hayır diyemezsin,
İyilik yapıp denize atarsın...
Beklersin,
Seni de anlamalarını,
Seni dinlemelerini,
Sana evet denmesini..
Senin de fikrine önem verilmesini,
Sevildiğini hissetmeyi,
Hatırlanmayı,
Merak edilmeyi...
Ama beklersin,
Umut edersin,
O gün gelecek diye...
Nafile !
Polyanna da üzülür,
Kırılır,
Dağılır,
Ama kıramaz!
Derdini anlatsa da bilir,
Anlamazlar,
Daha çok vururlar masumiyetinden !
Her şeye rağmen gülümser,
Mutluluğundan incinir de,
Yine de diyemez kimseye...

Z.H. / Mayıs 2019