Hayat çok acayip be günlük. Artık yalnızım.Ve bu kez çok farklı. Olanları anlatacak olursam, O, yine cumartesi günü Bozüyük Sanayiye deliyle gitti. Bense, cumartesi okulda yemek olmaz ve arabada, okulun içinde diye yurttan kahvaltı ayarlayıp baya uyurum dediği için 4-5 e gibiye kadar bekledim. Ve aradığımda benim mesajıma bile bakmadan deliyle oraya gittiğini öğrendim.

Daha evvel de bir tartışmamız olmuştu, konuşmak istediğimde seni görmek isteseydim yanına gelirdim dediği için arkasından gitmemiştim.

Bu kez gittim, üzerimde kumbaramda yaptığım birikimin bozukluklarıyla. Saat 19.25'te ordaydım. Bu arada aradığımda aslında bana Bozüyük'e gittiğini ve geri dönüyor olduğunu söylemiş ama beynimden vurulmuşa döndüğüm için anlamamışım. Bunu daha sonra öğrendim.

Gittim ve aradım. Sanayideyim dedim. Bana hakaret etmeye ve ona yalancı muamelesi yaptığımı söylemeye başladı. Ve beni gelip ordan alır sandım.Bekledim, gelmedi. Bir dolmuş durağına gittim. Dışarda yağmur vardı, bense üşüyordum. Orda tartıştık. Ve bana telefonunda konuşmaların otomatik kaydı olduğu için Bilecik'e dönüyor olduğundan bahsettiği kaydı attı.

Bu kez ben madem öyle gelip alır insan dedim. Laf arasında, yarım ağız gelip alayım deyince çıldırdım ben dedikten sonra istemiyorum dedim. Baya tartıştıktan ve hakarete uğradıktan sonra gelmedi. Artık saat 9'a geliyordu ve çok üşüyordum.Elimi attığımda geri dönüş paramın da yetmeyeceğini anlamıştım.

Bunun üzerine orada yaşayan eski flörtüme konumumu atıp durumumu anlattım. Ve öncesinde suç ortağım (kankim yani aslında da, kimseye demediğimiz şeyleri diyoruz diye öyle diyorum hemen yanlış anlama..)
bana para atmış 15 lira ben durumu o kafayla yazınca. Ama atm bana çok uzaktı. Bu sebeple eski flörtümün evinde kalmak zorunda kaldım.

Gittiğimde bana çay yaptı, dertleşti benimle. Bir ara Şahsiyet dizisini açtı. Ama ne yaptıysa kafam dağılmadı.

Onla en son iyi kavga edince, ben ona ara tatildeki ayrılıktan sonra deliye attığı ssde çok af edersin, "s*ktir ettim.." diye övünüşünü attım. Deliye ss at ne istersen ısmarlarım dedim kendi arkadaşını sattı. Ben onca zaman bunu saklamıştım.

Bana, sen kendini onla kıyaslıyorsun ama o bana 50 lira verdi sende ver gelip alayım da deyince ben sana 250 lirada versem onun köpekliğini yaparsın deyip o resmi attım.

S*ktir git falan demişti onun üzerine attım. Ve sana uyandırma servisi yapayım köpekliğini yaptığın insan bu işte deyip her yerden engeli bastım.

Gururumu çok fazla kırmıştı. O gün daha çok kırdı, bir gün beni babam da kırmıştı ve ortada bırakmıştı o da onun gibi beni ortada sahipsiz bıraktı. Hakaretler etti.

O kadar kırılmışım ki, hiç ağlamadım. Hiç..
Ve bana geri gel dememesi için hiç açık kapı bırakmadım bile.


İşte o cumartesi gününden beri ayrıyız. Ben onu dün ziraatin karşısında gördüm. Arabadaydı, üzgün ve sinirli duruyordu sanki. Beni görüp görmediğinden emin değilim ama iyi bir şoför hep etrafına bakar demişti, dikkat eder demişti bana araba sürmeyi öğretirken.

Belki de fark etti. Kalbim hiç atmadı. Heyecan duymadım. Sadece kırgınlığımı hissettim. Beni görmemesi için aksi yönde devam ettim. Eski ben arkasından giderdi.

O an telefonumda, Sıla'nın Oluruna Bırak şarkısı çaldı.

Sana ekleyeyim ve bir kere daha dinleyeyim.İhtiyaca binaen oldu. Başka şarkı dinlerken o anda sıra ona geldi çünkü.


Neyse, kendimi derslere daha fazla verdim bugün İstismar konusunu anlatacağız grupça. Ben önlemek için neler yapılabilir onlardan bahsedeceğim.

Haftaya, Çocuk Edebiyatı dersinde, Beyaz Evin Gizemi kitabının inceleme sunumunu yapacağım.
Sonraki hafta çocuk ve hukuk dersinde bir makalenin istişaresini yapacağız hocayla.

Yalnız ben o hocayı baya sevdim. Önce İlahiyat sonra Hukuk okumuş. Şimdi bize eğitimci veya hümanist bakış açısından çıkıp hukuki açıdan bakmayı öğretiyor. Çok zevk alıyorum o dersten.

Neyse en nihayetinde vize zamanı gelecek. Bu hayatımdaki değişikliğin o zamana gelmemesi güzel oldu.

Gerçekten iyiyim. Sadece kırgınım ve hayatımda hiçbir erkeği istemeyi bırak tanımak istemiyorum.

Annem.. Doğa... kankam melda.. Oda arkadaşım Nida.. Hatta muhafazakar. Herkes emek veren ve aslında boşa çabalayanın ve belki de Pollyanna gibi her şeye iyi tarafından bakanın ben olduğumu hep vurguladı.

Ben aşk dedim.. Gülüşüne kandım.. O beni bırakmasa ben onu yine de bırakmazdım.



Şu an bunu dinliyorum. Anlamını bilmiyorum ama ruhumun acısını anlatıyor gibi.

Neyse gidip hazırlanıp , sorumluluk alma zamanım..
Gelince yine hemhal olalım. İnan dışıma bir duvar ördüm. Yazmak beni rahatlatan tek şey.

Bundan sonra hep iyiyim diyeceğim ama dün okumakta olduğum kitaptaki "Zavallıcık" gibi olmayacağım!

Güçlüyüm, acımı herkese göstermeyeceğim..
İlaçlara sığınmayacağım. Ne acılar geçti.
Bu kırgınlık mı geçmeyecek..