Benim tam olarak inanmam için tam bir idrak halinde olmam gerek şüphem olmamalı. Belki yetiştiriliş tarzımdan ötürü, bazı kavramları çok uzun zaman bilmeden büyüdüm.

Sonradan öğrendiğim zaman ise, uyuşmazlıklar gördüğüm zamanlar oldu. Şüphe duyduğum şeye tam olarak inanamadım. Gariptir, zaman zaman oruç tuttum. Bir dönem namaz da kıldım ama içimde diğer ibadet edenler kadar teslimiyet ve huzur bulmadım.

Hiçbir ibadet etmeden, dua dahi etmeden yaşadığım zaman hayatımda bir fark göremedim.
İnsanda hep, kendinden güçlü birşeye sığınma isteği oluyor. Ben bu sığınmayı hayatımdaki insanlara ve kendime yaptım. Elbette, ölümlü birşeylere sığınmak sonra onlar gittiklerinde yıpratıcı oldu. Bir zaman sonra kendimdeki sınırlı güce sarılmakla buldum çözümü.

Evet hala bir nebze eksiğim, kimbilir bu sene yine oruç tutacağım ama hala idrak halinde değilim. Teslim olmuyorum.