Başlarda kimse yalnız kalmak istemez, fakat zamanla yalnızlık ya üstüne yapışır ya da sen ona. Zaman geçtikçe alışırsın ve daha sonra unutur. Bazılarının kimseye ihtiyacı yoktur çünkü o bazıları ya yalnızlığa çok alışmıştır ya da kaybetmekten yorulmuştur.