Ölmek değil de yitip gitmek zor geliyor insana. Adını hiçbir dudağın telaffuz etmeyeceği gerçeğine inanmak, hiçbir hafıza da yer edinememek... Bir fotoğraf ve ya bir hatırada yer almamak, mezar taşının üstünde bir ismin yazılamaması. Bazen kapalı havada ölmek zor geliyor insana, bulutların ölümünü nefretle çevrelediği o saatler... Bazen bir hastane odasında, tek başına ölmek... Bazen en mutlu anında attığın adımın sonunu getirememesi zor geliyor insana, yarım kalmak yarım gitmek. Aslında ne ölmek zor geliyor, ne gitmek. Korkmak sadece korkmak...