Aslında sana dün gelecektim, şansa gece internet yoktu. Şimdi de çok iyi olduğu söylenemez..

Dünden önceki gün ilk darbe; şarjı bozulmuş deliden borç almış. Sana ulaşmak için dediği için sustum, pek konuşamadım.
Sonra baştan beri olan konuşmalarımızı okudum. Giderek birbirimize olan saygımızı yitirmişiz..

Dün biraz konuştuk, bana ne zaman küssek ya da ayrılsak düşünmek için zaman vermediğimi söyledi. Saygı ondan gitmiş. Bir sürü şey sıraladı..

Bende o zaman sana şimdi zaman veriyorum ben senin bana saygı duymanı ve şefkatini özledim dedim.

O bunu kabul etmedi ama ben kendimi geri çektim.
Annemle sadece konuşuyor olduğumu söylediğimde bile bana kızdı.

Bende kendime kızıyorum ama, kendime engel olamıyorum içimdeki hislerden belki belki de alışkanlıktan.

En son bana deliyle görüşmesine karışmamın saçma olduğunu falan söyledi bende bunun üzerine görüş ama ben o yanındayken yanında olmayacağım ve gezmeyeceğim seninle dedim.

Uyuyacağım dedim ama uyumadım sadece kafa dinledim. Üzgün müyüm bilmiyorum ama Melda'ya demiştim kanka bu en son yine görüşecek bana da ya kabullenmek ya da üzülmek düşecek diye.

Dün kendimi çok üzgün ve yalnız hissediyordum bana sarıldı bende senin bir kardeşinim vs dedi hatta ağlayacak olunca çişim geldi falan deyip güldürdü beni..


O bu değil de, dün dersi bile dinlemedim. Artık o kadından soğumuşum. Dün videoları göstermek için hoparlör bulamadık ki anasını satayım.

Bazı hocalar ne kadar özürlü.. Öğrencileri süründürmekten başka bir halta da yaramıyorlar..

Sabah da çocuk edebiyatı dersinin vizesinde epey zorlandığımı görüyordum.

Amaaan corona geliyorsa çalışmayalım nasıl olsa ölcez.