Yine kafamda deli sorular...
Güne uykulu başlasam da her zaman ki gibi neşeliydim enerji dolu geçiyordu günüm, ta ki gereksizin biri keyfimi kaçırana kadar.
Madem soru soruyorsun cevabını dinle. Dinlemeyeceksen bildiğini okuyacaksan sorma. İnsanlık bende insan yerine koyup cevap verdim.
Hem dünya işleri yüzünden geriliyorum. Sonra diyorum sakin ol. Kendimle çatışıp duruyorum.
Üç günlük dünya. Depremler, virüsler, kadın cinayetleri vs. Nereden ne çıkacak bilmiyoruz artık.
Ömrümüz kaç gün belirsiz... İnsan olmayanlara sen öğret insanlığı, insanlığını yitirmeden diyorum...
Yine kendi kendimi yatıştırmaya çalışıyorum.
Sabret, boşver, salla, gül geç gibi cümlelerin arkasına sığınıyorum.
Ama kalbim yoruluyor günlük.
Artık yoruluyorum...
~~~