Allah dostlarının orucu akşama kadar sadece aç kalmak değildir. Onlar orucu kendini değil haram ve mekruhlara onlar kendini şüpheli olan şeylere karşı bile kendini kapatmaktır. Onların derdi sadece akşama kadar aç kalmak değil, tuttukları oruçla Rıza-i ilahiye kavuşmaktır. Onlar için yılın her ayı ramazan ayı gibi yaşıyorlardı. Sürekli oruç tutardı.



Bir gün oruçlu iken yanında Hindistan sultanı çekiştirilip, gıybeti yapılınca;



Dıhlevi hazretleri;



"Eyvah orucum bozuldu" dedi.



Yanındakiler; "ama efendim gıybet yapan siz değildiniz" deyince;



"Gıybeti yapan da dinleyende ortaktır." hadisi şerifi ile karşılık verdi.