Dün şu tespite vardık. Biz zor şartlarda yaşayarak veya kavgalar ederek birbirimizi çok yıpratmışız. Ekim ayındaki halimizle şimdi arasında dağlar kadar fark var.
Bunu söyleyince biraz morali bozulsa da, sadece duygusal açıdan değil bazen de mantıksal açıdan yanında olmalıyım sevdiğim adamın.

Son günlerdeki tutumlarımız yerinde, dilerim ki hiç bozulmaz. Okul açılmazsa görüşmelerimiz zor olacak. Açılırsa, biraz daha özenli olacağım ona karşı.

İlaç alıyorum ve o benim bazı takıntılarımı ve öfke fırtınalarımı bastırıyor. Evdekiler bilmiyor aldığımı, bittiğinde Deniz'den yardım alıp bir şekilde ilaç almaya çalışacağım. Ama dışarı çıkmak zor. Şimdilik 40 güne yetecek ilacım var.

2-3 gündür faranjit ile cebelleşiyorum. Boğazımda, genzimde parçalanmış hissi var. Her hava değişimi bana bunu yapıyor..

Yarın online eğitimim /iz başlıyor. Umarım aksaklık çok fazla yaşamayız. O bu değil bir hocamız slaytlarını paylaşmaz, resimlerini çektirmezdi. Hayat işte, şimdi notlarını atacak..

Keşke gerek kalmasaydı da yine paylaşmasaydı be.

Neyse, dün biraz okumak için kitap seçmiştim onları indireceğim. Zaman temizlik yap, oyun oyna,dizi izle bunlarla geçmiyor..

Kitaplarda şart..