Konuştuk. Başlarda yine uzaklardaydı ulaşamıyordum ona. Sonra başardım. Evdeki durumlarımızdan söz edince O'nun, "Ben niye hiç şikayet etmiyorum biliyor musun, çünkü öldürmeyen acı güçlendirir.." dedi. Bunu hiç unutmam artık.

Bende ona şunu dedim, "Sen orada ayrı cehennemdesin, ben burada ayrı cehennemde.."

Aslında o benden daha zor durumda, bazen o kadar fazla sorunum olmuyor benim.

Ben o yanımda olmadan ufacık birşeye bile göğüs gerecek gücü bulamıyorum kendimde. O benim gücüm, o benim yaşam destek ünitem.
Bu kadar olduğunu bilmiyor ki benim için.

Hastalık var ölüm kol geziyor birbirimizden uzaklaşmayalım da dedim ona. Sanırım dünün olayını atlatmış.

Sana yine yazacağım.