“Zamanında demişti ki biri bana, ‘Kapıyı bile çalmak beklentidir. Çalma kapıyı ki açan olmazsa üzülmeyesin. Kendin aç kapını sesi duyan kalkıp gelirse mutlu olursun.’ Ne kadar doğru. Biz bir şey beklememenin o müthiş hafifliğini yaşayamıyoruz çünkü hayal kırıklıklarının verdiği o kesif hüznü yaşamakla meşgulüz her an. Demiş ya hani İbrahim Tenekeci 'dünya bensiz de dünyaydı darılmadım’ diye. Öyle işte biz biraz fazla kaptırıyoruz kendimizi. Oysaki dün doğduk yarın öleceğiz. Biraz sakin olmalı ve sakin ölmeliyiz belkide. .”