Hiçbirşey olmamış gibi davranıldı sonradan. İlk andaki kadar ciddi ağrısı kalmadı. Ama yaptığım şey için olan utancım sürdü tabi.

Bunun dışında onunla konuştuk. Belli ki bunalıyor. Ama moral verdim. Konuşmayı gereksiz uzatarak sıkmıyorum da..

İlişkimiz bir çeşit denge profiline ulaştı. Yan yana beceremediğimizi ancak şimdi becerebildik. Sakallarını kesmiş yine, evdeyken babası vs rahat bırakmaz mecbur kalmıştır.

Ama biliyor musun onu öyle de beğeniyorum. Sakalı gittiğinde de güzel benim sevdiğim adam.
Çünkü ben onun hem içini hem dışını seviyorum. Arızalı ruhuna hayranlık besliyorum. Başkasında çirkin bulduğum şeyler onda kötü gelmiyor bana. Ama o kendini sakalsız rahat hissetmiyor alışmış. Beğendiğimi söyleyince rahatladı. Bu aralar daha çok motive olmaya ihtiyacımız var. Bizde bunu yapıyoruz..
Bugün yüz yüze eğitimin artık olmayacağını bilmek şu anlama da geliyor. Çok zor buluşacağız. Ya onun babası onu bırakmaz ya benim annem..
Ama aşabilirsek görüşürüz.
Zaten sanırım yaz tatilinde sınavları vermek için okula gideceğiz. O da stajını yapacak. Belki o zaman görüşürüz.

Şu illet defolup giderse eğer.. Hayat normale dönecek. Bilim kurgu filminin içinde gibiyiz ama olanlar gerçek..

Neyse yine gelirim..