Sustum…
Düşündüm…
Durgunlaştım…
En çok ‘Hüzün’dü adım…
Ama; Elhamdülillah hiç Yalnız kalmadım…
Yöneldim, sesimi İşiten’e ve bir Ayet düştü dilime…
“Ben kederimi ve hüznümü sadece Allah’a arz ederim.”