Mutluluğumun bir tarifi yok şu an.
Bugün babam deniz kenarına gidelim yürüyelim dedi.
Annem dikkatlice Duman'ın yaşadığı yere baktı. Ordaydı!
Duman diye seslendik. Kulaklarını dikti.
Tanıdı bizi ama gelmedi.
Tüyleri uzamıştı. İyi görünüyordu.
Heybetliydi benim oğlum.
Tekrar tekrar seslendim çok az biz giderken yaklaştı. Bir defa miyavlamasını da duydum.

Onu tekrar görebilmek için nasıl bir iyilik yapmışsam iyi ki yapmışım.
Sana şükür Allah'ım!
O'nu ve onun gibi mazlumları hep koru!