Ağlayarak kazandıklarını gülerek kaybeder bazen insan.
Çünkü artık ihtiyacı yoktur onlara. Derler ya son gülen iyi güler. Bu kez son bir kez gülüp kazandıklarına öyle sıkı sarılacaktır ki O insan, o zincirin başı olacaktır; kaybedişlerin sonu zaferlerin ilki ama asla sonu olmayanı!