Bir sesi var; o an belki başka şeyden konuşuyoruz ama o sesi bana gūlūmsūyor.
En iyi bildiğiniz şeyin de o sesi bōyle duymanın size ōzel olması.
Daha ōnce değeri bilinmemiştir, hani yere dūşen ekmek nimettir yerden kaldırılır ya.

İşte onu alnından ōperek yerde bırakmıyor hem de dudak izimi bırakıyorum.
Bu adam benim cūmlesi kōk salıyor sonra.

Ōyle işte..