Günün ilk namelerine koştum.
Gün henüz aydınlanmadı; ilk ışıklarını dağıtmak üzereyken yeryüzüne.
Türlü biçimlerde varoluşun imgelerini düşündüm.
''Aslolan neydi? '' sorusu eşliğinde.

Kalbin latif halini sezgi ancak onu sunabilen özler ile mümkündü.
Ne ilahi nakış endam ederken her an imtihan seyrinde,ne analizler ne sentezlere muktedirdi.
Kimi kavrayışın hüznünü sunsa da çoğu belli ki hayır içindi.

Bu saate bir müzik yaraşır deyip hayrı temenni ile günün kabulüne ezgileri bırakalım:
(Asrevya)