Cahit Zarifoğlu - Kuruluş


Anılar şarkılarda sıralandılar
Bizim büyük güneşlerin karşılarına
Gelip kamaşan en çok insan anısı
Giden ve dolanan ayaklarını
En uca uzaklara yaklaşan
Katı yürekli çocuklarına
İşaret verdi solan sarayları

Toprağın üstünde iri erkek
Genç kıza koşturan atını
Genç kıza kapılan büyük atlı
Yan yana çarpan hücrelerde
Su içen öksüren düşünen
Kıvrımlı sütunlar içinde
Taş tabanlarda
Sevişen güçler
Kalın bir arap rakkasında
Homerin son ayaklarına
Değinen kırmızı böcekler

Savaş anısı yani
En güzel kan hücresi
Gittikçe uzaklaşan kulakları Çağıran şarkılarıyla
Taştan çizgilerin
Arasına enli bir taht gibi
Kurar gürbüz saçlı oğlu
Yanında kralı

İki deniz adasının
Ortasında kurulup denize
Eteksiz bağdaş kuran
Çömlek yapan adam
Ağır bir taş açmış önüne

Şehirlerimize uzanan
Yeni çağ dağ heykelleri
İnsanı kansız ak mağara duvarlarına
Kanlı ve kara
Hayvanların hoş getirip doyurduğu
Kadının içerisinden
Kolunu sarkıtan buralara
Uçuşan ışıklı oyukların
Kemiğe giren yaranın
Hızlı çarpışan yüreği çarpan şehirlerimize
Gücünün farkına yeni varmış gibi
Saldıran kamaları öz saçaklanmasının
Artık çok incinebilen gözlerimize