Zihnimin bir köşesinde kendimle savaşım...
Aslında bunlar mürekkep kırıntıları...
Kendime dair...
Zihnimdeki sana dair...
Belki sadece hayalsin, gerçeklik değil ama olsun...
Gerçek insanlardan daha az can acıtıyorsun...
Çam ağacı büyüyor his ediyorum bunu, göklere doğru...
O büyüdükçe sen benden uzaklaşacaksın...
Zihnindeki paralel evrenle beraber yok olup gşdeceksin belkide... Ama kalıntıların hep yanıbaşımda olacak...