Kendi dünyam” diye bi yerim var anne.

Kıyısında dalgası da olurdu ama, içinde çiçek kokusu hiç dinmezdi…

Şimdi bahçemi görsen bağımın halini anlarsın, ağlarsın anne…

Günden güne yalnızlaşan, hissizleşen ve gri tonlarında kokmayan çiçeklerim var…

Epeydir yazmıyorum, dökmüyorum hüznümü lâkin bugün garip bi buhranım var anne.

''Saçımın ellerine ihtiyacı var anne…''