Geçenlerde yüzmeyi öğrendim ya, yeni şeyler daha alışayım dedim.

Baktım babam suyun altına dalmış dedim ben de yapayım.

İkinci denemede yaptım. Ama uzun bacaklar bir de dibimde çok yüzen insan olması mıdır nedir, kadının tekine çarptı.

Nerden bildiğime gelirsek aniden çıkıp baktım. Kadın yüzme bilmiyomuş tummuştu suya.

Baktım çıkardılar. Utancımdan girdim tekrar suya.

Sonra suyun altında gözümü açtım. Neme lazım elin adamına çifte atar matarım ondan sonra al başına belayı.

Onu da babamdan alıştım. Bir yerden sonra göz yanmıyor.

Bu aklıma, "..Yaşadıkça insan her şeye alışıyor.." cümlesini getirdi.