Toprak Örtüsü
Şair: Ece Arabul Günel

Eriyen tunç gibi sevgim
Özlemimle ısındıkça genleşiyor
Kabına sığmıyor; çatlatıyor yüreği
Gizemli korkularım derinlerde
Canlılık sis perdesi

Çekingenliğimi yıkan tutku
Bana, beni yaradana
Köküme tomurcuk

Yaşam süzülen yağmur suları
Akıtmadan sığınabilmek
Tutunabilmek bir damlaya
Yitirişin baltaladığı

Umutta süregenlik
Veriş mi yoksa alış mı annemden
Sızı, elmas gibi işleyen beni
Çiseleyen yapraktan
Toprak örtüsü