Diğerlerini bir kenara bırakırsak sadece yapay zeka ilerisi için başlı başına bir sorun teşkil ediyor. Düşünün ki freni olmayan bir arabaya "saniyede" 1000 km hızlanma imkanı sağlamak gibi bir durum. Şu günün koşullarında insan gücü ile gerçekleştirilen neredeyse bütün işler robotlara devredilecek. Günümüz ekonomisinde yine insan bir şekilde çalışması sonucu; sosyal pozisyonu, ekonomik statüsünü değiştirme olanağına sahipken ileride bu imkansızlaşacak. Çünkü kendisine hiçbir sistemde gerek duyulmayacak. Fakir mi doğdun ? Öl ya da doğma mantığına gidecek gibi bir korku yaratıyor yapay zekanın gelişmesi.

İnsansılaştırma çabaları da işin farklı bir boyutu. Hissedemeyen, sevemeyen, ağlayamayan, gülemeyen, empati kuramayan bir varlığın hayatınızın bir çok yerinde bulunması... ayrı bir korkutucu.

Eskilerin dediği gibi "azı karar fazlası zarar".

Nelson Mandela'nın sözü ile noktalayalım : Ruhumun kaptanı, kaderimin efendisi benim.