Aslında bu bir avuntuydu. Çok canım yanıyordu. Gördüklerimden ve göreceklerimden. Yalan, ihanet, riya, çaresizlik… Geçtiğim yollar ve ezdiğim kumlar hâlâ gölgemi taşıyorlar. Benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bir tek, benim de kanattıklarım vardı elbet. Kendim avunurken baktım ki avutuyorum. Ben aslında tüm sözlerimi kendime yüksek sesle söylüyorum.