Tam Uyak: Bir ünlü ve bir ünsüzün ses benzerliğine dayanan kafiyedir. Türk şiirinde en çok tam kafiye kullanılmıştır.
NOT: "â, û, î" ler de ikişer ses olarak kabul edilir.

Örnekler:
Bütün sevgileri atıp içimden
Varlığımı yalnız ona verdim ben
Elverir ki bir gün bana derinden
Ta derinden bir gün bana “gel” desin


Geçti bir cenaze peşinde ömrün
Bilemem, vardığın neresi, bugün
Her gün yürüdüğün kadar yürü dün
Arkasından kendi ölünün, gördüm

Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak
Serpilen aydınlıkta dalların arasından
Büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman
Sessizlik dokunuyor bir yerde yaprak yaprak


Çiçek ülkesinden girerken yaza
Örer her doğan gün bir altun koza


Geçince başlayacak bitmeyen sükûnlu gece
Guruba karşı bu son bahçelerde, keyfince


Dostu etme lâtifeyle fedâ
Hakk-ı nân u nemeki etme hebâ
Bir dalda iki kiraz
Biri al biri beyaz
İlâhi Kadir Mevlâm
Güzelini bize yaz