Ağıt

Bana gül diyorlar neme güleyim
Ağlamak şanıma düştü n’yleyim
İlin gülü açmış al ile yeşil
Şu benim güllerim soldu n’yleyim

Karadan çaldırdım nere bazımı
Arşa çıkardılar âh u sûzumu
Elimden aldırdım yavru kuzumu
Firkati bağrımı deldi n’yleyim

Haberin alayım seher yelinden
Ördek kalkar m’ola kendi gölünden
Korkum ayrılıktan fikrim ölümden
Geldi çattı beni buldu n’yleyim

Ulu sular gibi çeşmim çağlayan
Mahrum kalmaz özün Hakk’a bağlıyan
Yâr yitirmiş yana yana ağlıyan
Âkıbet başıma geldi n’yleyim

Pir Sultan Abdal’ım kırklar yediler
Bu yolu erkânı anlar kodular
Allah verdiğini almaz dediler
Bana verdiğini aldı n’yleyim