Hep yarınları bekledi bu insanlar, geldiğini hiçbir zaman fark etmediler.

Susmanın kalesine sığınıyorum. Önümde karanlıktan duvarlar, sırtımda insan yüklü bir gök var.

Şiir diye bir ömür tüketerek yazdıklarım iki saatte okunuyor.

Dervişim dünyaları taşırım cebimde Hayat bir elimde; ölüm diğerinde..

Kelimeler ki tank gibi geçer adamın yüreğinden. Harfler harp düzeni almıştır mısralarında.

Hayatı yorumlamak değil yaptığımız. Sürekli bir hüzün yağmurunda ıslanmak belki.

Unutma diyorum ama sen anla, Anlat bizim de yaşamak istediğimizi onlara…

İnanca sahip olmak , insan olmanın şartı…

Yalnız imkansızlığı mı anlatır bir bulut. Yağmaya hazır bekliyorsa gökyüzünde.

Dağıttıkça çoğalır bizim zenginliğimiz. Aşkın bir adı da berekettir !

Hadi tut ellerimden, gök gibi, ölü gibi ,yalnızım..

Aşksız şehirler ölüdürler.

Duy beni ve dinle, Denizler boğuşuyor içimde..

Boğuk bir bakışın oluyor senin. Bir girdap derinliğinde kayboluyor gibiyim. Yok gibi yaşamak bu kalkıp kurtulmak gibi kalabalıktan. Durma bana türkü söyle Anadolu olsun.

Alınlar görmüşüm ki vatanımın coğrafyasıdır, Her kırışığı sorulacak bir hesabı, Her çizgisi tarihten bir yaprağı anlatır.

Birbirine kırgın duvarlar, insanlar ve gölgeler. Şimdi ne yazsam da geçse kalbimin küsü?

Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar, Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar…

Bilincindeyim doğan ayın, eriyen karın, akan suyun, ve usul usul tükenen zamanın..

Aşkın bir adı da, yorulmamaktır